Hoe nauwkeurig zijn smart rings vergeleken met borstband-hartslagmeters?

De techniek achter gezondheidsmetingen gaat razendsnel. Steeds meer mensen dragen een smart ring (zoals de Oura of Ultrahuman) of gebruiken nog altijd de ouderwetse maar beproefde borstband-hartslagmeter (zoals de Polar H10 of Garmin HRM). Maar hoe verhoudt de nauwkeurigheid van deze innovatieve ringen zich eigenlijk tot die van de klassieke borstbanden, vooral als het gaat om hartslagmeting in uiteenlopende situaties? In deze blog leggen we smart rings en borstbanden naast elkaar: van rust en slaap tot matige en zware inspanning. Want uiteindelijk wil je weten wat het beste past bij jouw doelen.

Smart rings vs borstband-hartslagmeters: hoe meten ze eigenlijk?

Voordat we de prestaties vergelijken, helpt het om even de meetmethodes te begrijpen. Smart rings gebruiken een optische techniek genaamd fotoplethysmografie (PPG): LED-lichtjes in de ring kijken letterlijk naar veranderingen in bloedvolume in je vinger. Borstbanden meten juist via elektroden de elektrische activiteit van je hart (ECG), een methode die bekend staat als de gouden standaard in wearables.

Daar zit dus gelijk het verschil: optisch versus elektrisch. Dit bepaalt voor een groot deel wanneer en waarom de ene techniek nauwkeuriger is dan de andere – vooral als er veel beweging in het spel is.

Nauwkeurigheid in rust en slaap: verrassend goed

Je hartslag meten terwijl je rustig zit, ligt of slaapt? Hier scoren smart rings opvallend goed. Omdat er weinig beweging is, zijn er amper verstoringen in het optische signaal en weet een goede ring (mits hij lekker strak zit) de hartslag vrijwel gelijk te meten aan een borstband. Wetenschappelijk onderzoek met ringen als de Oura toont aan dat de gemeten hartslag in rust of slaap slechts een paar slagen per minuut afwijkt van een referentie-ECG, en praktisch gelijkloopt met een borstband.

Ook voor slaap zijn smart rings ideaal. Waar een borstband simpelweg te oncomfortabel is om de hele nacht te dragen, werkt een ring gewoon door. Bovendien zijn ze slim genoeg om trends in nachtelijke hartslag en hartslagvariabiliteit goed vast te leggen. Kortom: voor rust- en slaapmetingen is een smart ring meestal het praktische alternatief zonder echt in te leveren op nauwkeurigheid.

Metingen bij matige activiteit: kleine verschillen, grote trends

Ga je wandelen, rustig fietsen of lichtjes sporten? Dan houden optische sensoren in de meeste smart rings de hartslag verrassend goed bij, zeker bij ritmische activiteiten. Diverse praktijkproeven laten zien dat het gemiddelde verschil vaak binnen 1 tot 3 slagen per minuut blijft ten opzichte van een borstband – zolang de ring goed aansluit.

Wat je echter ziet, is dat een smart ring soms pieken en dalen iets afvlakt. Plotselinge hartslagpieken of -dalen kunnen gemist worden, en er is soms een lichte vertraging (de ring heeft een paar seconden nodig om het juiste tempo te vinden). Voor recreatief sporten of lifestyle-tracking zijn dit kleine minpunten, maar voor wie heel gericht in bepaalde hartslagzones traint, kan het verschil maken.

Intensieve inspanning: hier is de borstband onverslaanbaar

Voor de liefhebbers van HIIT, fanatieke fietsers of iedereen die écht op hartslag traint, blijft de borstband de absolute winnaar. Tijdens zware inspanning is een borstband nagenoeg altijd accuraat doordat de ECG-meting elke hartslag direct registreert, zonder noemenswaardige vertraging.

Smart rings daarentegen hebben op dit vlak moeite. Door beweging, knijpende handen of wisselende doorbloeding kan de ring het contact met de huid verliezen of de optische meting verstoren. In zulke omstandigheden zie je vaker afwijkingen, gemiste piekwaarden of een duidelijke vertraging in de weergegeven hartslag. Wie dus sport op de seconde en elke hartslag telt, kiest eigenlijk altijd voor de borstband.

Meetvertraging en consistentie: wat kun je verwachten?

Optische meetsystemen zoals in smart rings zijn gevoeliger voor ‘lag’. Ze filteren hun data om storingen te onderdrukken, waardoor je hartslag in de app soms iets achterloopt. Vooral bij snelle pieken of intensieve intervallen valt dit op. Met een borstband krijg je in principe altijd direct de juiste hartslag te zien.

Qua consistentie hangt het bij smart rings vooral af van pasvorm en omstandigheden. Draag je de ring te los, meet je hem op een vinger met minder goede doorbloeding of beweeg je veel, dan neemt de kans op fouten toe. Een borstband werkt meestal stabiel zolang de band nat en goed gepositioneerd is.

Praktische voor- en nadelen: hoe kiezen?

• Draagcomfort & continuïteit: Smart rings zijn ontworpen om dag en nacht te dragen – je merkt ze nauwelijks, terwijl een borstband alleen omgaat als je gaat sporten.
• Datainzicht: Smart rings bieden een bundel aan informatie, van slaap tot stress en herstel. Een borstband focust puur op real-time hartslag tijdens inspanning.
• Sporteigenschappen: Borstbanden zijn ideaal als je live je hartslag op een sporthorloge of fietscomputer wilt zien. Ringen werken meestal met een app en geven hun data na de training door, al worden live functies wel steeds beter.
• Kosten: Een hoogwaardige smart ring is duurder dan een borstband en kan een abonnement vereisen voor uitgebreide analyses.